Ιατρική Πρακτική 2017

PM 2017

Κεφάλαιο > Αντισύλληψη, φροντίδα παιδιών και μητέρων > Εγκυμοσύνη, Συνήθεις δραστηριότητες του μαιευτικού τμήματος του κέντρου υγείας

Εγκυμοσύνη, Συνήθεις δραστηριότητες του μαιευτικού τμήματος του κέντρου υγείας

Συμπτώματα

Αμηνόρροια, ενδεχομένως πρωινή ναυτία, βάρος στο στήθος. Η διάγνωση της κύησης γίνεται με μία ειδική εξέταση της HCG, η οποία είναι θετική πριν από την αναμενόμενη εμμηνορρυσία. Η πιθανότητα εγκυμοσύνης μετά από συνεύρεση χωρίς προφύλαξη είναι 6-7%, ενώ σε επαφή κατά την ωορρηξία είναι περίπου 20%.

 

Εξετάσεις ρουτίνας στο μαιευτικό τμήμα του κέντρου υγείας: Καταγραφή της εγκυμοσύνης την 9η-10η εβδομάδα. Η μαία πρέπει στη φάση αυτή να πάρει πλήρες ιστορικό και να μετρήσει την ΑΠ, καθώς και να ζητήσει έλεγχο Hb, γλυκόζης ορού, γενική ούρων, έλεγχο HIV, ηπατιτίδων, σύφιλης και ενδεχομένως ερυθράς (στην περίπτωση κατά την οποία η γυναίκα δεν είχε προηγουμένως εμβολιαστεί). Εξέταση ούρων με stick για λευκοκύτταρα, γλυκόζη, βακτηρίδια. Εάν στο ιστορικό αναφέρεται λοίμωξη, χρειάζεται και καλλιέργεια. Ο έλεγχος της ομάδας αίματος μπορεί να γίνει αργότερα, όταν είναι σίγουρο ότι η γυναίκα πριν από τις προαναφερμένες εξετάσεις δεν ήταν ανοσοποιημένη. Σε γυναίκες, που προέρχονται από χώρες υψηλού κινδύνου για TBC, γίνεται α/α θώρακα. Σχετικά με την ενημέρωση για τη φυσική δραστηριότητα βλέπε για το μυοσκελετικό παρακάτω! Διατροφικές οδηγίες μπορούν να βρεθούν στην ιστοσελίδα www.livsmedelsverket.se (πατήστε την επιλογή ’’In English’’ στο μενού πάνω δεξιά).

 

Μέχρι τώρα συνηθίζεται να γίνεται επίσκεψη στο γιατρό τη 12η-14η εβδομάδα κύησης, αλλά φυσικά κάτι τέτοιο δε χρειάζεται σε υγιείς εγκυμονούσες με προηγούμενη φυσιολογική κύηση και τοκετό. Συνιστάται υπερηχογραφικός έλεγχος τη 17η-18η περίπου εβδομάδα. Συνιστάται παραπομπή σε ειδικό μαιευτικό τμήμα, όταν έχει προηγηθεί τοκετός με επιπλοκές ή σε μητέρες με νοσήματα, όπως π.χ. ΣΔ, επιληψία, προηγούμενο ιστορικό με θρομβοεμβολική νόσο, ΣΕΛ, ΑΥ πριν από την εγκυμοσύνη κτλ. Όταν πρόκειται για φυσιολογική κύηση, συνιστάται έλεγχος σε μαία περίπου μία φορά το μήνα μέχρι την 27η εβδομάδα, μετά κάθε 3η εβδομάδα και από την 30η εβδομάδα κάθε 2η εβδομάδα. Από την 36η εβδομάδα συνιστάται έλεγχος μία φορά/εβδομάδα μέχρι τον τοκετό (από την 37η εβδομάδα σε δευτερότοκες). Μετά την 42η+0 εβδομάδα συνιστάται εκτίμηση σε μαιευτική κλινική. Διαγνωστικός έλεγχος εμβρύου: NUPP με υπερηχογραφικό έλεγχο την 11η+0 εβδομάδα μέχρι και την 13η+6 εβδομάδα. (Η έκφραση ’’11 + 0’’ σημαίνει 11 εβδομάδες μετά από την πρώτη ημέρα από την τελευταία έμμηνο ρύση ή με άλλα λόγια έμβρυο 11 εβδομάδων σε έλεγχο με υπέρηχο συν 0 ημέρες στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή πλήρης 11η εβδομάδα κύησης). Η NUPP αποκαλύπτει αυξημένο κίνδυνο για σ.Down. Τριπλό τεστ (λήψη φλεβικού αίματος το νωρίτερο την 14η+0 εβδομάδα για screening του συνδρόμου Down: Η εξέταση πραγματοποιείται μόνο σε εξειδικευμένα κέντρα!). Υπερηχογραφικό screening: Πρέπει να διενεργείται από έμπειρη μαία, γυναικολόγο ή γενετιστή. Η αμνιοκέντηση να γίνεται το νωρίτερο τη 15η+3 εβδομάδα.

 

Εκτίμηση κινδύνου εγκύων εργαζόμενων σε επικίνδυνο εργασιακό περιβάλλον:

Ορισμένες εργασίες συνεπάγονται κίνδυνο για το έμβρυο ή μπορούν δυνητικά να προκαλέσουν βλάβη στο έμβρυο. Ο κύριος υπεύθυνος της εκτίμησης του κινδύνου είναι ο εργοδότης, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να αξιολογήσει (μέσω ειδικού) τον κίνδυνο για την έγκυο το αργότερο από τη στιγμή, που έχει ενημερωθεί για την εγκυμοσύνη. Αν είναι απαραίτητο, ζητήστε τη συμβουλή ενός ιατρού της εργασίας. Οι μέχρι σήμερα γνωστοί παράγοντες κινδύνου είναι η έκθεση σε μόλυβδο, η εργασία σε ορυχείο κάτω από την επιφάνεια της γης, εργασία πυρόσβεσης μέσα σε κτήρια ή πυρόσβεσης πυρκαγιάς από χημικές ουσίες, εργασίες κάτω από την επιφάνεια του νερού ή σε περιβάλλον με υψηλή πίεση και έκθεση σε ερυθρά ή τοξοπλάσμωση γυναίκας με ανεπαρκή ανοσοπροφύλαξη.

 

Άλλοι γνωστοί ή ύποπτοι παράγοντες κινδύνου είναι οργανικοί διαλύτες (πετροχημικά, άλλα βιομηχανικά παράγωγα, όπως χημικά καθαριστικά, εργαστηριακά χημικά με κυριότερα όσα χρησιμοποιούνται στην εμφάνιση φιλμ), βαριά μέταλλα, κυτταροστατικά, ορισμένα φυτοφάρμακα, πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (μεταξύ των οποίων αιθάλη, πίσσα, καπνός, καυσαέρια μηχανών), μονοξείδιο του άνθρακα, ακτινοβολία (τμήματα ιατρικών απεικονίσεων!), ανελκυστήρες φορτίων, έκθεση ολόκληρου του σώματος σε δονήσεις, εργασία σε περιβάλλον υψηλού θορύβου > 85 dBΑ και υψηλού επιπέδου στρες. Η εργασία με οθόνες και η νυκτερινή εργασία σε φυσιολογικές συνθήκες θεωρείται ότι δε συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο. Εάν δεν υπάρχει δυνατότητα να γίνει αλλαγή της θέσης εργασίας, ώστε να αποφευχθεί η έκθεση, η γυναίκα έχει το δικαίωμα της παράτασης χορήγησης του επιδόματος εγκυμοσύνης (αυτό βεβαίως δεν ισχύει για εγκυμονούσες, που απασχολούνται σε επιχειρήσεις, που ανήκουν στις ίδιες). Κατατίθεται αίτηση με ειδικό έντυπο στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων. Ο εργοδότης χορηγεί συμπληρωματική βεβαίωση, στην οποία βεβαιώνεται ότι είναι αδύνατη η μετακίνηση σε άλλο πόστο, και ο γιατρός χορηγεί βεβαίωση, στην οποία αναφέρεται ότι η εργαζόμενη εκτίθεται σε κίνδυνο.

 

Νοσήματα στην κύηση:

Αγγειακά νοσήματα: Πιο συχνό αγγειακό νόσημα αποτελεί η ’’εν τω βάθει’’ φλεβική θρόμβωση στα κάτω άκρα. Συνήθως προσβάλλει τη μηριαία φλέβα ή την έξω λαγόνια φλέβα του αριστερού κάτω άκρου. Τα συμπτώματα είναι ύπουλα με πρώτο σύμπτωμα το αίσθημα βάρους. Ακολουθεί άλγος και αδυναμία στήριξης στα κάτω άκρα. Συνιστάται παραπομπή στο νοσοκομείο για διερεύνηση. Κατά την κύηση παρουσιάζεται επιδείνωση των κιρσών. Να δίνετε οδηγία για χρήση των ειδικών ελαστικών καλτσών. Η ασθενής μπορεί να τις προμηθευτεί από φαρμακεία ή καταστήματα ορθοπαιδικών ειδών.

 

Αίματος νοσήματα: Υπάρχει μεγάλη ανάγκη χορήγησης σιδήρου. Να χορηγούνται σκευάσματα σιδήρου περίπου 60 mg σιδήρου/24ωρο από την 20η εβδομάδα κύησης περίπου. Εάν η Hb είναι μικρότερη από 10 g/dL, να μη χορηγείται συμπλήρωμα σιδήρου πριν από την τυπική διερεύνηση της αναιμίας. Ελέγξτε, αν χρειαστεί, τυχόν έλλειψη φολικού οξέος (βιταμίνης Β9) και χορηγήστε 5-10 mg φολικού οξέος/24ωρο σε επιβεβαιωμένη έλλειψή του.

 

Φαρμακευτική αγωγή:

Σίδηρος θειϊκός: Δισκία.

Φυλλικό (ή φολικό) οξύ: Δισκία.

 

Αναπνευστικό σύστημα: Κατά το δεύτερο μισό της κύησης είναι συχνή η ρινική συμφόρηση. Συνιστάται στην κατάκλιση το πάνω μέρος του κορμού να βρίσκεται ψηλότερα και πλύσεις με αλατόνερο (περίπου 1 κουταλάκι τσαγιού σε 1 λίτρο νερού). Αν χρειαστεί, θεραπεία των νόσων του ανώτερου αναπνευστικού. Ως φάρμακο πρώτης εκλογής συνιστάται η χορήγηση πενικιλινών-β λακταμών, καθώς και των συνδυασμών τους με αναστολείς των β-λακταμασών (αμοξικιλίνη+κλαβουλανικό οξύ). Όταν υπάρχει αλλεργία στην πενικιλίνη, συνιστάται η χορήγηση νεότερων μακρολιδίων (συγκεκριμένα αζιθρομυκίνης ή ροξιθρομυκίνης). Σε βήχα, που επιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα, σε πυρετό ή θωρακικά άλγη, συνιστάται α/α θώρακα. Όταν η εγκυμονούσα πάσχει από άσθμα και η αντιασθματική αγωγή, που χορηγείται είναι αποτελεσματική, δεν υπάρχει λόγος να γίνουν αλλαγές στη συγκεκριμένη αγωγή.

 

Αρτηριακή πίεση: Κυμαίνεται μεταξύ 90/60-130/80 mmHg. Αύξηση της διαστολικής πίεσης πάνω από 20-30% μπορεί να οφείλεται σε προεκλαμψία. Συγχρόνως να γίνεται έλεγχος για τυχόν πρωτεϊνουρία. Όταν έχει επηρεαστεί η λειτουργία του ήπατος, μπορείτε να διαπιστώσετε αύξηση των τρανσαμινασών και μεταβολές της πηκτικότητας του αίματος. Στις περιπτώσεις με επίδραση στον πλακούντα, δυσχεραίνεται η εμβρυϊκή κυκλοφορία με επακόλουθη επιβράδυνση της ανάπτυξης. Υπάρχει κίνδυνος εκδήλωσης εκλαμψίας με σπασμούς από το ΚΝΣ. Εάν η ΑΠ είναι > 140/90 mmHg με συνοδό πρωτεϊνουρία, συνιστάται παραπομπή σε γυναικολογική κλινική.

 

Γαστρεντερικό σύστημα: Πολλές έγκυες ταλαιπωρούνται στην αρχή της κύησης από ναυτία και εμετούς. Δώστε οδηγίες για ελαφριά μικρά γεύματα και λήψη άφθονων υγρών. Σε καταστάσεις επικίνδυνες (υπερέμεση της κύησης), όταν η έγκυος αποβάλλει όλες τις τροφές ή τα υγρά, ενέχει ο κίνδυνος ηλεκτρολυτικών διαταραχών. Κατά κανόνα απαιτείται περίθαλψη σε νοσοκομείο. Για την αντιμετώπιση της ναυτίας μπορείτε να χορηγήσετε αντιισταμινικά. Για την αντιμετώπιση του οπισθοστερνικού καύσου συνιστάται χορήγηση σουκραλφάτης.

Η υπερέμεση αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με βελονισμό.

 

Φαρμακευτική αγωγή:

Αντιισταμινικά. Μεκλοζίνη: Δισκία Emetostop.

Σουκραλφάτη: Πόσιμο εναιώρημα.

 

Δερματικά νοσήματα: Κνησμός κύησης, βλέπε πιο πάνω. Μπορεί να εκδηλωθεί πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα στα γεννητικά όργανα, αλλά ο κίνδυνος προσβολής του εμβρύου είναι πολύ μικρός, κυρίως όταν πρόκειται για υποτροπιάζουσα λοίμωξη. Η διαπίστωση ύπαρξης πρόσφατων φυσαλίδων μέσα ή κοντά στο γεννητικό σύστημα κατά τον τοκετό μπορεί να αποτελέσει κριτήριο για διενέργεια καισαρικής τομής. Σε υποψία πρωτοπαθούς λοίμωξης από τον ιό του απλού έρπητα να γίνεται καλλιέργεια ιού και ορολογική ανίχνευση ειδικών αντισωμάτων. Η πρωτοπαθής λοίμωξη πρέπει να θεραπεύεται όμοια με τις συχνές υποτροπιάζουσες λοιμώξεις στο τέλος της κύησης. Οι μυκητιασικές λοιμώξεις στα γεννητικά όργανα αντιμετωπίζονται με τοπική επάλειψη παραγώγων ιμιδαζόλης. Σε βακτηριακή κολπίτιδα χορηγήστε κλινδαμυκίνη σε μορφή κολπικής κρέμας με οδηγία για επάλειψη το βράδυ για 7 ημέρες.

 

Φαρμακευτική αγωγή:

Ακυκλοβίρη: Δισκία.

Ιμιδαζόλη: Κολπική κρέμα 1% Pevaryl.

Κλινδαμυκίνη: Κολπική κρέμα 2% Dalacin.

 

Εκλαμψία/προεκλαμψία: Βλέπε στην παράγραφο Αρτηριακή πίεση πιο πάνω.

 

Ενδοκρινείς αδένες: Διαβήτης της κύησης. Με τυχαία μέτρηση της γλυκόζης του αίματος θα καταστεί δυνατή η ανεύρεση εκείνων των γυναικών, που χρειάζεται να ελεγχθούν περισσότερο με την p.o. δοκιμασία ανοχής γλυκόζης. Ένδειξη για τη δοκιμασία αυτήν αποτελεί τιμή γλυκόζης αίματος > 125 mg/dL. Διαγνωστικό κριτήριο διαβήτη της κύησης αποτελεί η τιμή γλυκόζης αίματος > 160 mg/dL από δείγμα, που λαμβάνεται 2 ώρες μετά τη χορήγηση γλυκόζης 75g p.o.. Συστήνεται τότε παραπομπή σε ειδικό μαιευτήρα.

 

Θυρεοειδούς νοσήματα: Σε γνωστό υποθυρεοειδισμό, για τον οποίο λαμβάνεται αγωγή υποκατάστασης, λεβοθυροξίνη (Τ4), συστήνεται συνέχιση της θεραπείας, εφόσον η τιμή της TSH είναι φυσιολογική (=0,5-2,0). Ο έλεγχος πρέπει να γίνεται κάθε 6η – 8η εβδομάδα. Μερικές φορές απαιτείται αύξηση της δόσης και επάνοδος στην αρχική δόση μετά τη γέννηση. Συνήθως χρειάζεται αύξηση της λεβοθυροξίνης κατά 25-50 μg. Μετά από αύξηση της δόσης συνιστάται επανέλεγχος μετά από 4 εβδομάδες μέχρι τη σταθεροποίηση της κατάστασης. Σε εγκυμονούσες, που δε λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης με θυροξίνη, η TSH πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 0,5-2,5 μIU/mL (= mIU/L). Εάν η TSH = 2,5-10, επαναλάβετε την εξέταση και αυτή τη φορά ελέγξτε και τα αντισώματα anti-TPO. Εάν η TSH είναι > 2,5 στον επανέλεγχο, χορηγήστε θυροξίνη 25-50 μg ημερησίως με επαναληπτικό έλεγχο κάθε 4η εβδομάδα. Εάν η TSH είναι 10-20, χορηγήστε αμέσως θυροξίνη σε δόση 50-75 μg ημερησίως. Συνιστάται επανέλεγχος κάθε 2η εβδομάδα. Εάν  η TSH > 20 συνιστάται παραπομπή σε ειδικό μαιευτήριο. Συνιστάται επανέλεγχος κάθε 2η εβδομάδα. Στην περίπτωση, που εκδηλωθεί θυρεοτοξίκωση, παραπέμψτε σε ενδοκρινολόγο. Σημειώστε ότι τόσο ο υπερ- όσο και ο υπο-θυρεοειδισμός μπορεί να εκδηλωθούν στη διάρκεια του πρώτου έτους μετά από μία εγκυμοσύνη (θυρεοειδίτιδα της λοχείας).

 

Καρπιαίου σωλήνα σύνδρομο: Μερικές φορές προσβάλλει τις εγκύους. Εκδηλώνεται με συμπτώματα, όπως αιμωδίες, τσιμπήματα και ελάττωση μυϊκής ισχύος του άκρου χεριού. Η εφαρμογή νάρθηκα, που σταθεροποιεί την πηχεοκαρπική άρθρωση, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση ιδιαίτερα τις νυκτερινές ώρες. Συνήθως η παραγγελία του νάρθηκα γίνεται από εργοθεραπευτή. Εάν τα συμπτώματα είναι έντονα, συστήνεται παραπομπή σε ορθοπαιδική κλινική.

 

Κατάθλιψη κατά την κύηση: Ασθενείς, που λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά, πρέπει να τα συνεχίζουν στη διάρκεια της κύησης, εάν υπάρχει κίνδυνος υποτροπής ή αυτοκτονίας με τη διακοπή τους.

 

Λοιμώδη ή μεταδοτικά νοσήματα: Βλέπε την ιστοσελίδα: www.infpreg.se (πατήστε την επιλογή ’’In English’’ κάτω αριστερά).

 

Μυοσκελετικό σύστημα: Σε οσφυαλγία, που εκδηλώνεται χαμηλά στην οσφύ (συμφυσιόλυση/πυελική χαλάρωση), συνιστάται γυμναστική για έγκυες με ατομικό πρόγραμμα. Οι δυναμικές ασκήσεις σταθεροποίησης, όπως και ο βελονισμός, έχουν εξίσου ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Δοκιμάστε και την άσκηση σε πισίνα με θερμό νερό. Η ζώνη μέσης βοηθάει κάπως. Σε οποιεσδήποτε οσφυαλγίες επικοινωνήστε με φυσιοθεραπευτή. Αποφύγετε τη χορήγηση σκευασμάτων ΜΣΑΦ. Ως φαρμακευτική θεραπεία πρώτης εκλογής μπορεί να χορηγηθεί παρακεταμόλη. Η ζώνη οσφύος μπορεί να προσφέρει ικανοποιητική ανακούφιση. Η ασθενής μπορεί να την προμηθευτεί μόνη της από καταστήματα ορθοπαιδικών ειδών.

Υπάρχει ειδικό πρόγραμμα από φυσιοθεραπευτή σχετικά με ό,τι αφορά τις κινήσεις της ασθενούς: Μικρά βήματα, αποφυγή άρσης βαριών αντικειμένων κτλ.

Άσκηση στην κύηση: Όλες οι υγιείς έγκυες μπορούν να συνεχίσουν τη γυμναστική κατά τη διάρκεια της κύησης καθώς και μετά από την κύηση.

Καλό είναι να διατηρούν σταθερό το επίπεδο δυσκολίας της άσκησης, εφόσον η εγκυμοσύνη είναι ανεπίπλεκτη, καθώς και κατά την περίοδο του θηλασμού! Κατά τον ίδιο τρόπο είναι σημαντικό να προσέχουν τις αντιδράσεις του οργανισμού τους και να χρησιμοποιούν κοινή λογική. Όλες οι υγιείς έγκυες μπορούν να γυμνάζονται κατά κανόνα 30 λεπτά καθημερινά.

 

Φαρμακευτική αγωγή:

Παρακεταμόλη: Δισκία.

 

Ναυτία κύησης: Βλέπε πιο κάτω στην παράγραφο για το Γαστρεντερικό σύστημα.

 

Νευρικό σύστημα: Ημικρανία. Αποφύγετε τη χορήγηση σκευασμάτων ημικρανίας. Μπορείτε να δοκιμάσετε τη χορήγηση παρακεταμόλης με κωδεΐνη. Εν τούτοις πρέπει να αποφεύγετε τη χορήγηση κωδεΐνης στο πρώτο τρίμηνο της κύησης.

 

Φαρμακευτική αγωγή:

Παρακεταμόλη + κωδεΐνη: Δισκία.

 

Ουροποιητικό σύστημα: Η ασυμπτωματική βακτηριουρία πρέπει να αντιμετωπίζεται μετά από εκτίμηση της ανθεκτικότητας των βακτηρίων. Οι στρεπτόκοκκοι ομάδας-Β απαντώνται στο κατώτερο γεννητικό σύστημα σε ποσοστό μέχρι και 20% των εγκύων. Η πλήρης θεραπεία αυτής της κατάστασης είναι αδύνατη. Οι έγκυες, που παλαιότερα είχαν νοσήσει από επιπλεγμένες ουρολοιμώξεις, οι οποίες οδήγησαν σε ενδομήτριο θάνατο, νεογνική σηψαιμία από στρεπτόκοκκους ομάδας-Β, πρέπει να θεραπεύονται σε συνεργασία με κάποιο μαιευτήρα. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις συνιστάται η χορήγηση κεφαδροξίλης ως προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή πριν τον τοκετό. ΠΡΟΣΟΧΗ! Η ύπαρξη στρεπτοκόκκων ομάδας-Β πρέπει να σημειώνεται ευκρινώς στο ιστορικό της εγκύου, που τηρείται στο μαιευτικό τμήμα του ΚΥ.

Η συμπτωματική κυστίτιδα αντιμετωπίζεται μετά από καλλιέργεια ούρων και αντιβιόγραμμα. Ως φάρμακο πρώτης εκλογής συνιστάται η χορήγηση μεκιλλινάμης (200 mg x 3 για 5 ημέρες), αμοξυκιλίνης p.o. (1 g x 3 για 7 ημέρες), κεφαδροξίλης (500 mg x 2 για 7 ημέρες) ή νιτροφουραντοΐνης p.o. (100 mg x 3 για 7 ημέρες – όχι κατά [πριν ή αμέσως μετά] τον τοκετό ούτε κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα μετά τον τοκετό, εάν η μητέρα θηλάζει!). Να γίνεται καλλιέργεια ούρων 1-2 εβδομάδες μετά τη λήξη της θεραπευτικής αγωγής. Απαιτείται έλεγχος των ούρων μία φορά μηνιαίως κατά το υπόλοιπο διάστημα της κύησης. Σε περίπτωση επιμονής της λοίμωξης χορηγείται νέα αντιβιοτική αγωγή για 7 ημέρες και στη συνέχεια προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή μέχρι μία εβδομάδα πριν από τον τοκετό. Ως θεραπεία πρώτης εκλογής χορηγείται για προφύλαξη κάθε νύχτα πριν την κατάκλιση νιτροφουραντοΐνη 50 mg ή εναλλακτικά κεφαδροξίλη 250-500 mg.

 

Όσες έγκυες εκδηλώσουν σημεία οξείας πυελονεφρίτιδας πρέπει να παραπέμπονται για παρεντερική χορήγηση αντιβιοτικών στο νοσοκομείο. Η ασθενής πρέπει να λάβει προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή αμέσως μετά τη θεραπεία της πυελονεφρίτιδας, η οποία θα χορηγείται μέχρι και μία εβδομάδα μετά τον τοκετό. Η καλλιέργεια ούρων θα πρέπει να επαναλαμβάνεται μία φορά το μήνα για όλο το υπόλοιπο διάστημα της κύησης. Απαιτείται έλεγχος του ουροποιητικού μετά τον τοκετό.

 

Φαρμακευτική αγωγή:

Αμοξυκιλίνη: Δισκία.

Κεφαδροξίλη: Δισκία.

Νιτροφουραντοΐνη: Δισκία.

 

Πυελικό άλγος στην κύηση ή χάλαση των αρθρικών συνδέσμων της πυέλου: Βλέπε παρακάτω στο Μυοσκελετικό σύστημα.

 

Τοξίκωση κύησης: Βλέπε πιο πάνω στην ΑΠ.

 

Φάρμακα και κύηση: Βλέπε την ιστοσελίδα: www.janusinfo.se (για πληροφορίες στην αγγλική γλώσσα πατήστε τo εικονίδιο με τη σημαία της Μεγάλης Βρετανίας στο μενού εντελώς δεξιά).

 

Χολόσταση κύησης (’’κνησμός στην κύηση’’): Η λήψη υπολιπιδαιμικής δίαιτας προσφέρει ανακούφιση στην εγκυμονούσα, καθώς και η χορήγηση αντιισταμινικών τη νύχτα, αν χρειαστεί, και σε διπλάσια από τη συνηθισμένη δόση. Όταν το συγκεκριμένο σύμπτωμα είναι έντονο, συστήνεται παραπομπή σε ειδικό μαιευτήρα. Μπορείτε να χορηγήσετε και ουρσοδεοξυχολικό οξύ σε υψηλές τιμές χολικού οξέος. Αντιισταμινικά: Ελιξήριο προμεθαζίνης.

Τελευταία ενημέρωση:

Επιθυμείτε να φαίνεστε και εσείς εδώ;
Επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες, σχετικά με τη δυνατότητα διαφήμισής σας στην ιστοσελίδα μας.

Επικοινωνία για προτάσεις σχετικά με τη διαφήμισή σας.